Poezja nie-poważna

Avatar

wierszyk

księżniczki
w ćmy skrzydłach
ich głowy w kokonach
a twarze odsłonięte
pierdolony ty!
nie chodź im po buzi buciorami
oplutymi i w błocie
ja je będę potem zbierać
tu noga, a tam ręka
posklejam porcelanę
nastawię kark, włosy uczeszę
nakarmię przecierem z jabłek
napoję mlekiem z miodem
bo im to trzeba dawać co najlepsze
wtedy ich serca mogą istnieć
sobie dryfować po przestworzach
trudno je zauważyć - łatwo zranić
trudno pochwycić - łatwo przygnieść dupą

Powrót

Komentarze

Nie dodano jeszcze żadnego komentarza.

Tylko zarejestrowani i zalogowani użytkownicy mogą dodawać komentarze.